GPS Navigatie | Wat een leuke training #navigatietraining #navigatie training

 Wat een leuke training

Navigatie Training

Net als vorig jaar heb ik ook dit jaar weer een navigatie training mogen verzorgen voor een groep Harley-rijders in Parkstad. Gisteren ochtend zijn we om 10.00 uur met de training gestart en omstreeks 13.30 uur zijn we gestopt, met slechts een kwartiertje koffie- en plaspauze. En al die tijd heb ik het over slechts één onderwerp gehad: motor navigatie!

Voorbereiding en praktijk

Toen ik enige tijd geleden door Kees, de organisator, gebeld werd met de vraag of ik weer een navigatie training wilde verzorgen voor zijn club, was ik aangenaam verrast. Ik had vorig jaar ook een training voor deze groep motorrijders verzorg en die was heel prettig verlopen. Maar ik had zelf de overtuiging dat zo'n groep best 'verzadigd' kan zijn als ze een pittige training gevolgd hebben en dat er dan weinig (of zelfs geen) behoefte is aan een vervolg of verdieping. Maar niets was minder waar, want er bleek duidelijk behoeft aan een verdiepingsslag!

Na wat informatie met elkaar uitgewisseld te hebben kwam ik op een lijstje met de volgende onderwerpen: de werking van een navigatietoestel (herhaling), navigatietips (herhaling), werken met navigatie-apps (nieuw), verschillende navigatietoestellen en hun kenmerken (nieuw), verschillende routeplanners (nieuw), verschillen tussen routes en tracks (aangepast), moderne algoritmes (nieuw), een route maken (nieuw) en voorbeelden van routes bekijken/ analyseren.

Zoals jullie uit dit lijstje met onderwerpen al kunnen opmaken, is er een duidelijk verband en moet de informatie die deelnemers hieruit opdoen, uiteindelijk naar meer inzicht leiden. Het hoofdthema (onderwerp) was namelijk het maken van routes en heb ik lang nagedacht hoe ik dit onderwerp zou 'aanvliegen', zou behandelen.
In het verleden heb ik menig andere trainer, instructeur of goeroe gezien of gevolgd hoe zij met deze lesstof omgingen. De wijze waarop zij de informatie hierover overbrachten op de volgers of cursisten. Want zo heb ik zelf ook informatie en kennis opgedaan en verwerkt.......

Maar naar jaren van zelfontwikkeling en meer inzicht te krijgen, ben ik tot de conclusie gekomen dat - naar mijn mening - deze lesvorm niet de meest geschikte is. Mensen leren maar weinig als ze naar een instructeur (goeroe) moeten kijken (en luisteren) hoe die stipjes op een kaart plaatst en zo routes maakt. Dit natuurlijk vergezeld met de nodige en vooral wollige uitleg die vooral moet benadrukken hoeveel kennis die instructeur of goeroe wel niet bezit.
Ik heb mij bij die trainingen of filmpjes dan ook altijd afgevraagd of die trainer/ instructeur/ goeroe erop uit was om kennis over te brengen of dat hij (altijd mannen) meer bezig was met zijn ego.....
Vul he zelf maar in.

En je kunt dit (gedrag) alleen herkennen als je dat zelf ook hebt gedaan, want anders is het geen trigger. Dus ja, ik heb zelf ook op deze wijze trainingen verzorgd in de overtuiging dat ik goed bezig was. En zeker in een gezelschap van alfamannetjes (wat motorrijders doorgaans toch wel graag willen zijn) wilde ik natuurlijk niet onderdoen en liet ik mijn kennis de vrije loop.

Dit natuurlijk ten nadele van de mensen die iets wilden leren want die kregen een stortvloed van kennis en moeilijke begrippen over zich uitgestort. 

Als je dan ouder wordt, wat rustiger bent en je psychotherapeute je in twee jaar duidelijk heeft gemaakt hoe je als hoogbegaafd persoon anderen 'overdondert', dan kun je je gedrag aanpassen. En dat heb ik tijdens de voorbereiding van deze training en tijdens de training dan ook gedaan.
Ik ben in staat geweest om mijn ego ondergeschikt te maken aan het doel om de cursisten de informatie aan te reiken waar ze om gevraagd hebben. En het verbaasde mij weer hoe prettig en soepel zo'n training dan verloopt.
Geen onnodige spanningen, geen haantjesgedrag, veiligheid om gewoon vragen te stellen of opmerkingen te maken. En dat zegt natuurlijk ook heel veel over de mensen in deze groep (11 personen). Het is gewoon een wisselwerking die een prettige en aangename sfeer maakt waardoor - en daar ben ik zeker overtuigd van - informatie (kennis) veel beter onthouden wordt.

Daarbij heb ik niet de klassieke of bekende methode gevolgd door achter m'n notebook gaan zitten om puntjes op een kaart te prikken en daar hele verhalen over te vertellen. Dat heb ik helemaal achterwege gelaten.

Maar wat heb ik dan wel gedaan?

Ik heb onderliggende vaardigheden of technieken benoemd die iemand kunnen helpen om een route te maken. Bij het behandelen van de genoemde onderwerpen heb ik naar een moment toegewerkt waarop de cursisten konden begrijpen hoe een navigatietoestel werkt en waar ze rekening mee moeten houden.

Vervolgens heb ik een verdeling gemaakt in een proces en in een deel techniek.  

Bij de bespreking van het proces heb ik alle onderdelen benoemd waar je zoal aan kunt denken als je een goede route wilt maken. Hierbij kun je denken aan: de doelgroep, de vaardigheden van de gebruikers, of er een thema is, voorkeuren voor wegen en ga zo maar door.

Bij de techniek hebben we onderdelen besproken zoals: het gebruik van routepunten, welk routeformat je de gebruikers aanbiedt, het gebruik van versiebeheer en nog meer technisch gerelateerde aspecten.

En afsluitend hebben we routes die op m'n blog aanbiedt bekeken en heb ik uitgelegd hoe die tot stand zijn gekomen. 

Ik ben er namelijk heilig van overtuigd dat je het maken van goede routes alleen kunt leren door het veel te doen. Daarbij moet je heel kritisch naar je eigen werk kunnen kijken, veel testen en leren uit de feedback die je van anderen krijgt. Het is erg moeilijk om de juiste informatie uit feedback te halen, want er wordt heel veel geroepen en geschreeuwd........ maar het zijn de fluisteraars die de juiste informatie aandragen.

Terugblik

Nu, een dag later, zit ik eigenlijk nog een beetje na te genieten van deze training. Het was niet alleen erg leuk om te doen, maar ik heb er zelf weer zo ontzettend veel van geleerd!

Doordat ik vorig jaar ook al het genoegen had om met deze groep mensen te kunnen werken, kan ik nu twee trainingen met elkaar vergelijken. Dit geeft mij meer inzicht in mijn eigen groei als mens en als trainer. Daarnaast heb ik ook weer meer inzicht gekregen in de ontwikkelingen op het gebied van navigatie, maar ook in de problemen waar de huidige gebruikers tegen aan lopen.

Ik kan dus alleen maar gelukkig zijn dat ik deze training heb mogen en kunnen geven. En hiermee wordt een oude oosterse filosofie weer bevestigd: het is een voorrecht dat je als docent/ trainer of in een dergelijke rol kennis of vaardigheden mag overdragen aan andere mensen. En niet andersom 😎