Motor Routes | Genieten van de OurthePlus Route in België

 Genieten van de OurthePlus Route in België

We zijn inmiddels alweer iets langer dan een week terug in Nederland, en het knaagt. Ik mis de Franse bergen. Het klinkt misschien gek, maar gisteren tijdens een autorit besefte ik het pas echt: ik mis de fysieke én de mentale ruimte die ik daar ervoer. “In de Franse bergen ervoer ik een totale vrijheid, zowel in de weidsheid om mij heen als in de stilte in mezelf.” Die quote spijkerde de plank precies op de kop. Dat was exact wat ik miste.

Het was dan ook hoog tijd om op de motor te stappen en weer even m’n eigen ding te doen: de helm op en het hoofd leeg. Mijn oog viel op de 'OurthePlus Route'. Deze rit van zo’n 160 kilometer voert je door het prachtige grensgebied van België, Luxemburg en Duitsland. Omdat het alweer een tijdje geleden was dat ik deze stuurroute had gereden, was het meteen de ultieme kans om de vernieuwde DMD Navigation app van Thork te testen. Die staat standaard geïnstalleerd op m’n DMD T865X Navigation Tablet. Ready for take-off dus!

 

De rit

Omdat de ochtenden inmiddels al flink fris beginnen te worden en het lang duurt voordat het kwik een beetje aangenaam stijgt, besloot ik geen risico te nemen. Voor het eerst sinds tijden trok ik m’n complete baselayer weer aan, met een comfortabele fleecetrui eroverheen. Geen overbodige luxe, zou later blijken.

Het officiële startpunt van de OurthePlus Route ligt in Sankt Vith. Mijn route daarnaartoe liep natuurlijk via Maastricht richting België, waar ik direct kon genieten van die heerlijk hooggelegen weg naar Battice. Na een snelle tankbeurt in Battice stelde ik DMD Next in om me vlot naar het startpunt te loodsen. Naarmate ik hoger de Ardennen in reed, zakte de temperatuur merkbaar. Op dat moment was ik verdomd blij met mijn kledingkeuze van die ochtend!

Omstreeks 10.20 uur rolde ik Sankt Vith binnen. Tijd voor het echte werk. Omdat ik de route vooraf had uitgezet in MyRoute-app (MRA, versie 1.1), laadde DMD Next direct zowel de track als de route met alle vormingspunten op het scherm. Wat is die vernieuwde app toch heerlijk intuïtief en flexibel. Binnen een handomdraai had ik alle informatie op het scherm van m'n DMD T865X-tablet exact naar mijn eigen hand gezet. Het is simpelweg een genot om te zien hoe soepel dat werkt.

Ik was echter nog geen tien minuten onderweg toen het noodlot – of nou ja, de Belgische wegomlegging – toesloeg: een wegafzetting. Er bleek een rallywedstrijd aan de gang te zijn en de hekken werden streng bewaakt door de organisatie. Een van de baanofficials, een Duitssprekende jongeman, kwam op me af en vroeg waar de reis naartoe ging. In plaats van een heel verhaal op te hangen, wees ik simpelweg naar m'n navigatietablet.

Dat bleek een schot in de roos. De jongeman herkende de route zowat sneller dan het licht. Zonder blikken of blozen wees hij me op m'n scherm een klein, verscholen straatje aan dat een stuk verderop weer perfect op mijn geplande route zou uitkomen. Ik vermoed dat deze kerel in zijn vrije tijd zelf ook navigator is; ik heb werkelijk nog nooit iemand zo bizar snel een digitale kaart zien lezen!

En het mooiste van dit onverwachte avontuur? Het alternatieve weggetje was een verdomd leuke stuurweg, exact zoals hij het had beloofd. De toon voor de rest van de dag was gezet.

Na deze geslaagde omleiding kon ik de geplande route weer feilloos oppikken. Wat volgde was een fantastische rit waarbij ik maar liefst vijf keer een landsgrens tussen België, Duitsland en Luxemburg passeerde. Het blijft toch bijzonder hoe snel de wereld om je heen verandert zodra je zo'n onzichtbare grens oversteekt.

Doordat de route zo door dit drielanden-grensgebied slingert, verveelt het geen seconde. Je merkt het niet alleen direct aan de kwaliteit en de stijl van de wegen, maar je ziet ook de cultuurverschillen en de veranderende architectuur aan je voorbijtrekken.

Het landschap veranderde bovendien continu. Het ene moment stuurde ik over een smal, bochtig bosweggetje waar de bomen dicht op de weg stonden, om het volgende moment op te gaan in een prachtige, brede weg met snelle, vloeiende bochtencombinaties waar je de motor heerlijk kunt laten lopen. En vlak daarna? Dan reed ik weer over een idyllische landweg, dwars door de glooiende heuvels met weidse uitzichten. Dit was precies de afwisseling waar ik zo naar had verlangd.

En toen, precies op een punt waar ik het eigenlijk totaal niet verwachtte, liep ik opnieuw vast. In Luxemburg stuitte ik op grote wegwerkzaamheden. Slecht aangegeven, geen borden vooraf en – typisch – er was in geen velden of wegen een omleidingsroute uitgezet. Daar sta je dan als motorrijder.

Gelukkig had ik mijn navigatie goed voor elkaar. Doordat ik via DMD Next zowel de actieve route als de track haarscherp op mijn scherm had staan, kon ik de situatie snel overzien. Het dashboard gaf me direct twee opties. Optie één: een ongewisse gok wagen over kleinere wegen om zo dicht mogelijk bij de oorspronkelijke route te blijven, met het risico dat ik alsnog ergens strandde. Optie twee: een ruimere omweg kiezen die me gegarandeerd om de werkzaamheden heen zou leiden, al zou me dat helaas wel twee prachtige lussen van de route kosten.

Ik koos uiteindelijk voor de veilige optie. Mede doordat ik door de eerdere rally-omleiding al de nodige tijd had verloren, leek de zekere omweg me de slimste keuze. En dat bleek te kloppen. Na een ruime boog pikte ik de route verderop weer feilloos op, en DMD Next gaf geen krimp; de app pakte de draad direct weer op. Omdat ik mijn routes altijd met lekker veel vormingspunten uitzet, berekende het systeem bij het passeren van het eerstvolgende punt razendsnel de nieuwe gegevens (zoals de resterende afstand, aankomsttijd en de afstand tot het volgende vormingspunt). Het is zo’n waanzinnig handige navigatie-app. Je merkt aan alles dat deze software is gebouwd door motorrijders die ook techneuten zijn. Mannen die simpelweg snappen wat je onderweg nodig hebt.

Niet lang daarna rolde ik over het officiële eindpunt van deze OurthePlus Route. Vanaf daar zette ik koers terug naar Battice om de tank nog een laatste keer vol te gooien, waarna de neus van de motor definitief richting Nederland ging.

Omstreeks 15.45 uur draaide ik de vertrouwde oprit weer op. Met een dikke 380 kilometer extra op de teller stalde ik de motor weer warm weg in de schuur. De helm ging af en het hoofd was, zoals gehoopt, weer helemaal leeg.

Nu is het een kwestie van alle indrukken verwerken. En dat niet alleen: er ligt nog een flinke klus op me te wachten. Ik heb onderweg namelijk zo’n 50 GB aan videomateriaal geschoten waar ik de komende tijd een mooie video van ga monteren. Maar dat kost tijd, dus eerst was het hoog tijd voor dit verslag.

En, het filmpje komt eraan, houd het blog maar in de gaten!