Barcelonette
De laatste dag van het festival
Een droom die eindigt
Toen ik vanochtend wakker werd, hoorde ik de motoren alweer starten en wegrijden. De laatste dag van het Alpes Aventure Motofestival is aangebroken en de camping stroomt langzaam leeg. Voor de zekerheid nam ik het dagprogramma nog even door. Omdat er alleen in de ochtend nog activiteiten gepland stonden, stond ik voor een dilemma: zou ik nog snel een ochtendactiviteit meepakken, of zou ik later op de dag naar het centrum van Barcelonette gaan?
Ik koos voor het laatste. Ik wilde pas aan het eind van de middag naar het centrum om foto’s te maken in het late middagzonnetje. Dit zachte licht komt de foto’s ten goede en daarnaast hoopte ik dat het dan een stuk minder druk zou zijn.
Omstreeks 15.00 uur ben ik op m’n motor gestapt. Voordat ik het centrum inreed, ben ik eerst nog even langs het Ducati-dorp gegaan in de hoop wat bekenden te treffen. Ik had geluk: Cédric en Fabien van Ducati France waren er nog, druk bezig met het afbouwen van de stand. Omdat ik gisteren geen afscheid had kunnen nemen van Fabien, wilde ik dit graag nog persoonlijk doen — natuurlijk mét een bedankje voor het uitzetten en begeleiden van die prachtige toerrit. We namen afscheid met de vraag of ik volgend jaar weer van de partij ben. Nou, dat zie ik absoluut zitten!
Aansluitend reed ik naar het centrum van Barcelonette, waar het gezellig druk was. In tegenstelling tot mijn vorige bezoek was er nu wél voldoende ruimte om de motor te parkeren. En zo trok ik – op ontdekkingstocht – door dit pittoreske stadje.
Ik wilde gewoon de sfeer proeven en kijken hoe zo’n festival zich als het ware uitrolt over zo’n plaatsje. Dit wilde ik niet alleen als ervaring in mij opnemen, maar ook vastleggen op beeld. Vandaar de keuze voor de late middagzon én voor wat meer fysieke bewegingsruimte.
Net als bij het motorrijden kom ik tijdens het fotograferen in een soort flow waarin ik alleen nog maar observeer, analyseer en vastleg. Ik hanteer daarbij een strakke persoonlijke regel: niet meer dan 3 tot 5 foto’s van een locatie, object of situatie. Het liefst maak ik zo min mogelijk foto’s, omdat ik mezelf dwing beter m’n best te doen. Als een plaatje mislukt, is dat een leermoment.
Vandaag fotografeerde ik puur op intuïtie en sfeer: mensen, objecten en spontane activiteiten. Dat vraagt om een snelle reactie en vooruitdenken. Zorgen dat de camera-instellingen al klaarstaan vóór het juiste moment zich voordoet…
Na ongeveer 1,5 uur was ik klaar. Ik was inmiddels drijfnat van het zweet door de motorkleding en de bagage die ik meezeulde. Door de 'flow' was ik ongemerkt een flink eind weggelopen van mijn geparkeerde motor. Gelukkig is Barcelonette niet heel groot en na een tiental minuten wandelen vond ik m’n Multistrada weer terug.
Terwijl ik dit nu opschrijf, probeer ik de sfeer en de indrukken van de afgelopen dagen in Barcelonette onder woorden te brengen. Ik blijf hierbij terugvallen op de vergelijking met een mooie droom. Die is vaak overweldigend, laat een diepe indruk achter en is zo weer voorbij. En zodra je wakker wordt, wens je dat hij langer had geduurd. Nou, precies dat is hoe ik Barcelonette de afgelopen dagen heb ervaren.
Ik zal binnenkort een uitgebreide reportage met de foto’s op m’n blog publiceren.
Reacties
Een reactie posten