Motorrit | de ingekorte Halma - Bochten - Route

 de ingekorte Halma - Bochten -Route

Bijzondere dagrit

Eigenlijk wilde ik vorige week, na een lange en best stressvolle periode, al een fijne en lange dagrit maken. Maar zoals het de laatste tijd al bijna gewoonte was, liepen de zaken anders dan gedacht en moest ik mijn dagrit wederom uitstellen.
Maar toen ik zondag wat meer rust en ruimte had, ben ik aan de slag gegaan met de voorbereidingen voor mijn aanstaande motorreis. 

En terwijl ik zo m'n gangetje kon gaan met o.a. het updaten van de software van het BT-headsetje, het updaten van kaartmateriaal, het reinigen/ klaarmaken van m'n camelbak, het aanpassen van m'n nieuwe doorwaaijas en nog wat andere bezigheden, kwam de gedachte (en de noodzaak) in mij op om ook nog een flinke dagrit te maken. Sinds de montage van de nieuwe bandjes (alweer 14 dagen geleden) had ik geen meter meer op de motor gereden en al dat was al een goede reden om een lange rit (met veel bochtenwerk) te maken.

Voor dat ik het wist zat ik dan ook alweer achter m'n pc op zoek naar een leuke route. 

de Halma - Bochten - Route

Mijn aandacht ging uit naar een route die ik al lang geleden gemaakt heb, 🔗de Halma - Bochten - Route , een route met bijzonder veel en prachtig bochtenwerk.

Daarnaast heeft deze route ook een heel speciaal karakter omdat deze door het zuidelijke deel van België en een stukje Frankrijk verloopt. 
Maar doordat het een erg lange route (5 uurtjes) is en het startpunt in Wellin ligt, is het geen route die je snel vanuit Nederland zult rijden. En dat is gewoon doodzonde!

Met tropische temperaturen in het vooruitzicht besloot ik op zondagmiddag dan ook om de route iets in te korten, maar hierbij het karakter zoveel mogelijk in stand te houden. Na enkele uurtjes puzzelen was ik eruit en was de korte versie van de Halma - Bochten - Route geboren. Een route met een lengte van 233 km en een geschatte duur van 4 uurtjes.

de Route

Alhoewel ik mijn zinnen had gezet om uiterlijk 08.30 uur te vertrekken, was het toch alweer 08.45 uur voordat ik thuis wegreed. Er waren zoveel nieuwe instellingen die ik moest controleren en waarvan ik sommige weer moest activeren, dat ik alleen daar al zo'n half uurtje mee bezig ben geweest.

Bij een temperatuur van zo'n 27 graden Celsius en een onbewolkte hemel reed ik via de snelweg in zuidelijke richting, passeerde hierbij Maastricht en niet veel later reed ik door het centrum van Luik. Als je spreekt over een stad met veel facetten, veel verschillende culturen, dan is Luik echt wel een sprekend voorbeeld hiervan. Elke keer als ik hier door rijd (en dat is best wel vaak) dan vallen mij dingen op: de huizen, de gebouwen, de wegen, het slechte onderhoud en vooral de vele culturen die er zijn. Het is leuk om er doorheen te rijden, maar ik ben elke keer weer blij om het achter mij te laten....

Via een leuke en toch ook snelle route arriveerde ik bijna twee uurtjes later bij het startpunt in Wellin (B). Vooral het laatste deel van de rit naar het startpunt, dan rij je door Pays des Vallees, geeft mij altijd het gevoel al in Frankrijk te zijn. Dan ben ik gewoon 'even op vakantie' en laat ik de gewenste perfectie en efficiëntie van Nederland achter mij. Dat probeer ik althans.

Maar toen ik bij het tankstation netjes m'n kaart/ gegevens had ingevoerd en ik vervolgens de tank wilde vullen, kwam er niets. Wat ik ook probeerde, er kwam gewoon geen benzine uit de tankzuil en het apparaat gaf verder ook geen storing aan. Achter mij stonden inmiddels meerdere automobilisten te wachten en de druk nam toe. Toen heb ik gewoon op z'n Nederlands staan vloeken omdat het niet werkte. Tsja, ik ben ook maar een man...

Gelukkig lukte het bij een andere tankzuil wel en kon ik om 11.15 uur met de route beginnen. 

De temperatuur was inmiddels tot zo'n 30 graden opgelopen en ik genoot van de prachtige bochtige wegen door een heuvelachtig landschap. Op sommige plaatsen kon ik de verschillende gewassen dan ook heel goed ruiken en in combinatie met de specifieke bouwstijlen van de boerderijen versterkte dit mijn 'vakantiegevoel' .

Het bochtenwerk werd steeds mooier en het vertrouwen in m'n nieuwe bandjes nam ook met elke bochtencombinatie toe. Ondertussen was ik ook druk doende met de nieuwe versie van Navigation Next 5.2.0 te doorgronden. Hierin zijn diverse verbeteringen aangebracht en ik was dan ook erg benieuwd of deze verbeteringen ook tot meer stabiliteit en functionaliteit (voor toerrijders) zou zorgen.

Tijdens deze rit passeerde ik dan prachtige locaties en door de hitte, tussen de 30 en 33 graden Celsius, was mijn aandacht dan ook vaak gericht op de locaties met water. Hieronder kunnen jullie een aantal van die bijzondere locaties zien.

Omstreeks 12.45 uur heb ik m'n lunchpauze gehouden op een veldje lans het riviertjes de Semois. Daar heb ik de cover-foto gemaakt, maar omdat het er zó warm was ben ik snel doorgereden.

Via de doorsteek door Noord-Frankrijk ben ik vervolgens naar het mooie plaatsje Bouilon gereden. Als het niet zo warm was geweest en ik meer tijd zou hebben gehad, dan had ik daar zeker meer tijd besteed. Het is een heel mooi plaatsje!

Hierna kwam een omleiding die zelfs goed was aangegeven en heb ik hierdoor weer een mooi stukje Zuid België ontdekt. Wellicht blijft dat deel zelfs in de nieuwe route, wie weet.

Het laatste deel van de route was het nieuwe deel dat ervoor moest zorgen dat de route wat korter was. Dat had ik met het kaartmateriaal uitgestippeld en het was dus - deels - onbekend hoe dit zou uitvallen. En gelukkig paste dit nieuwe deel goed bij het karakter van deze route en heb ik ook in dit deel nog volop kunnen genieten.

Na 4 uurtjes rijden was ik bij het eindpunt van deze route en was ik heel tevreden, nee eigenlijk was ik dolblij dat ik deze route gereden ben. Deze verkorte versie maakt dat de route meer toegankelijk wordt voor een groot deel van de Nederlandse (of Duitse) motorrijders. Want dit prachtige deel van België en Frankrijk is het zeker waard om te bezoeken!

Afsluiting van een lange dag  

Na eerst te hebben getankt (ja bij hetzelfde tankstation maar dan zonder problemen) ben ik via dezelfde route als de heenreis weer terug gereden. Helaas was het in Luik weer eens erg druk en omdat het bloedheet was, was het toch wel afzien. Ik was dan ook erg blij toen ik de snelweg weer onder de wielen had en ik wat in de rijwind kon afkoelen. Een doorwaaijas werkt nu eenmaal het beste als je rijdt 😎 

Om 17.33 uur parkeerde ik m'n motor weer veilig op z'n eigen plekje en zag ik aan de bandjes dat ik van het bochtenwerk genoten had. Met deze bandjes kan ik met een goed gevoel op reis!

Na een lange en verkoelende douche, gevolgd door een warme maaltijd, kon ik weer aan de slag met het verwerken van alle informatie die ik tijdens de rit (van zo'n 540 km) had opgedaan. Tsja, ook dat hoort tegenwoordig gewoon bij m'n werk, want dit was mijn eerste (en hierdoor ook bijzondere) rit als ZZP-er waarbij dit Blog m'n onderneming is. En dat is toch wel een héél speciaal gevoel 😊