Motor Routes | Mid-Winter-Rit #motorroutes in Nederland #motorroute in Nederland

 Mid - Winter - Rit

Eerste rit in 2026

Na vijf weken op stal te hebben gestaan was het vandaag echt hoog tijd dat die weer van de 'beademing' kon. Het was zo'n prachtig weer dat je als motorrijder bijna niet anders kon. Bij zo'n 11 graden Celsius ben ik vanochtend dan ook thuis vertrokken en had ik een redelijk korte rit in het prachtige Limburgse landschap in m'n navigatietoestel geladen.

de Dorpen en Landwegen Route, deel 4

Een route van net geen 90 km lengte die mij in zo'n 2,5 uurtjes door de mooiste dorpjes in het Heuvelland zou voeren. Ik weet niet waarom ik die route gekozen heb want dit is niet echt een route die je in het begin van het nieuwe seizoen op je lijstje zet. Veel kleine land- en boswegen die in deze tijd van het jaar nog vies en lastig te rijden zijn.

Maar ja, ik ben wie ik ben en kennelijk had ik behoefte aan die uitdaging. Daarbij komt dat ik mij zo comfortabel en veilig op m'n Ducati voel, dat ik al snel naar de wat moeilijkere routes grijp. 

En als je erom vraagt kun je het krijgen, want er waren inderdaad best land- en bosweggetjes in de Heuvels waar het heel 'tricky' waren. Dat waren vooral de de singletrack-weggetjes die erg vervuild waren in combinatie met krappe bochtjes en hoogteverschillen. Er waren momenten dat ik dacht 'waarom wil ik NU hier rijden, dwaas dat je bent.....' Maar als je er dan door bent, dan komt dat gelukzaligmakende gevoel weer.

Dat overkwam mij ook toen ik door die prachtige heuvels en kleine dorpjes reed. In veel van die dorpjes waren de kleuren rood, geen en groen zichtbaar. De kleuren van het naderende carnavalsfeest.
Je moet Limburger zijn of hier langer wonen om dit gevoel, die sfeer en dat stukje cultuur te kunnen begrijpen.
Maar ik vind het gewoon geweldig om te zien hoe druk zo'n lokale bevolking is met de voorbereidingen. Ik zag al aardig wat carnavalsprinsen en raden van elf rondlopen. Dat zijn lokale groepen die veel geld, tijd en aandacht in hun dorp of wijk besteden. Voorafgaande de carnaval bezoeken zij veelal culturele instellingen, verzorgingshuizen e.d. Het gaat vooral om de sociale binding binnen de dorpen en dit stukje cultuur is dan ook heel belangrijk.

Bijna net zo belangrijk als mijn motorritjes 😎

Toen ik door zo'n dorpje reed zag ik een knaapje van zo'n 8-10 jaar bij een boerderij staan. Hij hoorde en zag mij naderen en hij maakte met z'n rechterhand de bekende gebaren dat ik gas moest geven. Natuurlijk wilde ik hem niet teleurstellen en heb ik m'n Ducati ook even wat geluid laten maken. En kennelijk was m'n Ducati ook blij want hij maakte een hupje waarbij het voorwiel even omhoog kwam. Het knaapje vond het prachtig want er verscheen een grote grijs op zijn gezicht. Nu weet ik niet bij wie de grijs groter was, bij het knaapje of die onder mijn helm.....

En vandaag heb ik al veel motorrijders op pad gezien. Tijdens mij rit heb ik vele tientallen motorrijders mogen groeten en dat is een goed teken. Men laat de motor niet meer van oktober tot februari in de winterstalling staan vanwege de marginale korting op de verzekering. Dat is naar mijn mening een van de weinig positieve kanten van de klimaatsverandering. We kunnen veel vaker motor rijden!

En na zo'n 3,5 uurtjes heerlijk gereden te hebben werd m'n Ducati weer op stal gezet in afwachting van de poetsbeurt. Dat zal morgen zijn, want vanavond wil ik nog even van de laatste Dakar-etappe genieten. Ik wil zien hoe mijn favoriet Luciano Benavides bij de motoren gewonnen heeft! 

Ik kijk nu alweer uit naar de volgende rit.